Sare ve Uykucu Bahçenin Altı Fısıltısı

Yedi yaşındaki Sare, yaz gecesinde yatağına uzanmış ama günün sesleri zihninde küçük toplar gibi yuvarlanıyormuş. Penceresinin altında, yaprakları akşam olunca kapanan uykucu bir bahçe varmış. Gümüş benekli mor kabuklu minik salyangoz Misket pencere pervazına çıkmış. Bahçenin altı yumuşak fısıltısını dinleyenlerin bedeninin dinlenmeyi hatırladığını söylemiş. Sare açık mavi hırkasını omzuna alıp sessizce bahçeye inmiş.

İlk fısıltı lavanta yolundaymış. Çiçekler gece serinliğinde çok hafif kokuyor, uzun sapları ağır ağır eğiliyormuş. Misket, bir lavantayı koklar gibi burundan yavaşça nefes almış; tüy uçurur gibi ağzından uzun uzun vermiş. Sare bunu üç kez yapınca omuzları aşağıya inmiş. İkinci fısıltı, yonca yapraklarındaki çiy damlalarından gelmiş. Damlalar düşmeden önce bekliyor, sonra yumuşacık toprağa sessizce dokunuyormuş. Sare de acele eden düşüncelerinin arasındaki küçük sessizlikleri dinlemiş.

Üçüncü fısıltı kadife yapraklı adaçayı yatağındaymış. Yapraklar rüzgâr geçtikçe önce kıpırdıyor, sonra tamamen duruyormuş. Sare ayak parmaklarını bir an sıkıp bırakmış; ardından bacaklarını, ellerini ve yüzünü gevşetmiş. Misket başını kabuğuna biraz çekip yeniden uzatmış. Bahçedeki cırcır böcekleri bile seslerini yavaşlatmış. Sare'nin bedeni, güneşte ısınıp akşam serinliğine bırakılan yumuşak bir taş gibi ağır ve rahat hissetmeye başlamış.

Dördüncü fısıltı küçük nilüfer havuzundaymış. Sare'nin yarın yapacağı resim, bulamadığı toka ve soracağı soru suyun üzerinde üç minik yaprak gibi belirmiş. Misket, düşünceleri kovalamak gerekmediğini söylemiş. Sare her yaprağa sabah görüşürüz demiş; yapraklar kıyıdaki sakin sepete süzülmüş. Havuzun halkaları genişleyip kaybolurken Sare'nin alnındaki minik çizgi de yumuşamış. Gecenin bütün işleri sabaha kadar güvenli bir yerde bekleyebilirmiş.

Beşinci fısıltı, kapanan papatyaların arasındaki minik uğur böceklerinin kanat sesleriymiş. Hepsi yaprak altındaki yataklarına yerleşmiş. Altıncı fısıltı ise bahçenin en yaşlı armut ağacından gelmiş. Dalları, yavaş bir ninni söyler gibi pencereye doğru sallanıyormuş. Sare hırkasına sarılmış, nefesini dalların ritmine uydurmuş: içeri yumuşakça, dışarı uzunca. Misket mor kabuğunu küçük bir yastık gibi yosunların üzerine bırakmış.

Sare odasına döndüğünde yastığı serin, çarşafı pamuk gibi yumuşakmış. Misket pencerenin dışından minicik boynuzlarını sallayıp iyi geceler dilemiş. Sare lavanta nefesini, çiy damlalarının bekleyişini, gevşeyen ellerini ve düşünce sepetini hatırlamış. Bahçenin altı fısıltısı odada duyulmayan ama hissedilen sakin bir örtüye dönüşmüş. Gözleri kendiliğinden kapanmış; bedeni dinlenmeye, düşünceleri sabahı beklemeye hazırmış. Sare gülümseyerek huzurlu bir uykuya dalmış, bahçe de onunla birlikte sessizce dinlenmiş. Gecenin serinliği de usulca onu sarmış.