Sarp ile Altın Buğday: Sabır ve Emek Masalı

Bir varmış bir yokmuş. Uzun yıllar önce, şırıl şırıl akan bir derenin kıyısında, kocaman çarkı gün boyu dönen eski bir su değirmeni varmış. Bu değirmende Sarp adında, güler yüzlü ve sabırlı bir çırak çalışırmış. Sarp, un tozuna bulanmış keten gömleğiyle her sabah erkenden kalkar, çarkın uğultulu şarkısını dinleyerek neşeyle işe koyulurmuş. Ustası, bembeyaz sakallı bilge Rıza Dede onu çok severmiş; çünkü Sarp her işi acele etmeden, büyük bir özenle yaparmış.

Bir gün Rıza Dede, cebinden pırıl pırıl parlayan bir avuç altın renkli buğday tanesi çıkarmış. 'Bunlar, dedelerimden kalan çok özel bir buğday,' demiş yumuşak bir sesle. 'Kim bu buğdaydan en güzel unu öğütüp köy şenliği için ekmek yaparsa, değirmenin gizli sırrını ona öğreteceğim.' O sırada değirmene yeni gelen aceleci çırak Batur da oracıkta duruyormuş. İki çırak, parlak buğdayı aralarında paylaşıp hevesle işe koyulmuşlar.

Batur hemen değirmen çarkını sonuna kadar açmış. 'Ne kadar hızlı öğütürsem o kadar erken biterim!' diye düşünmüş. Ama aceleyle öğütülen un iri iri, pürüzlü çıkmış. Batur hamuru çabucak yoğurmuş, hiç dinlendirmeden fırına atıvermiş. Sonunda ekmeklerin kimi yanmış, kimi çiğ kalmış. 'Nerede hata yaptım ki?' diye söylenmiş üzgün üzgün. Aceleci çırak, canı sıkkın bir halde bir köşeye çekilivermiş. Sarp ise onu üzülerek izlemiş.

Sarp ise hiç acele etmemiş. Çarkı usul usul çevirmiş, taşların buğdayı yavaş yavaş, tane tane öğütmesini sabırla beklemiş. Unu eleğinden tekrar tekrar geçirmiş; en ince, en yumuşak halini alana kadar özenle çalışmış. Hamurunu sevgiyle, uzun uzun yoğurmuş, üzerini temiz bir bezle örtüp kabarması için dinlendirmiş. Hamur yavaşça kabarıp yumuşacık bir yastığa dönüşmüş. 'Güzel iş, sabır ister,' diye mırıldanmış tatlı tatlı gülümseyerek.

Akşam olduğunda Sarp'ın fırınından öyle mis gibi bir koku yayılmış ki, bütün köylüler değirmenin önünde toplanıvermiş. Sıcacık ekmeklerin kokusu bütün sokağa dolmuş, herkesin ağzı sulanmış. Ekmekler altın gibi parlıyor, üstleri çıtır çıtır, içleri pamuk gibi yumuşacıkmış. Herkes birer lokma tadınca, 'Ömrümüzde böyle lezzetli ekmek yemedik!' demiş sevinçle. Rıza Dede, gururla Sarp'ın omzuna elini koymuş: 'İşte değirmenin asıl sırrı sabırdır, evladım,' demiş.

Sevgili çocuklar, Sarp'ın da öğrendiği gibi, aceleyle yapılan iş çabuk biter ama pek güzel olmaz. Bir işi sabırla, özenle ve sevgiyle yaptığımızda ise sonucu her zaman daha tatlı, daha güzel olur. Unutmayın: en lezzetli ekmek, en sabırlı ellerden çıkarmış. Siz de bir işe başladığınızda acele etmeyin; yavaş yavaş, gönülden çalışın ki emeğiniz tıpkı Sarp'ın ekmekleri gibi altın gibi parlasın.