Melis ile Koral ve Kızıl Kanyonun Dört Yankı Kapısı

Melis ile Koral, Kızıl Kanyon Doğa Kampı'nın en meraklı iki izcisiydi. Bir sabah korucu Aydan, uzak gözetleme kulübesine götürülecek ardıç fidanı kesesini gösterdi. Önceki geceki rüzgâr dört mavi rota çanını yerinden düşürmüş, kanyonun kıvrımlı yolu sessiz kalmıştı. Aydan, yalnız işaretli korkuluklu patikadan yürüyeceklerini, sarı çizgiyi geçmeyeceklerini ve hava değişirse taş sığınağa döneceklerini anlattı. Haritada dört yazısız kemer simgesi vardı; her doğal taş kapı farklı bir yankıyla doğru dönüşü belli edecekti.

İlk taş kapıda Melis ellerini bir kez çırptı. Ses kısa bir yankıyla sağdaki geniş patikadan döndü; dar soldaki iz ise dikenli çalılara gidiyordu. Koral, yerdeki ilk mavi çanı gördü ama uzanmak için korkuluğu aşmadı. Aydan'ın uzun kancalı çubuğunu kullanmasını bekledi, sonra çanı patika direğine metal tokasıyla taktı. Üçü su içip haritadaki ilk kemer simgesine yuvarlak taş koydu. Ardıç fidanı kesesi Aydan'ın sırt çantasına bağlı, nemli beze sarılı ve güvendeydi.

İkinci kapıda iki yankı birbirine karıştı. Melis aceleyle yüksek sese yönelmek istedi, fakat Koral rüzgârın kuru bir ardıç dalını salladığını fark etti. İkisi susup yeniden dinleyince doğru yankı alçak tünelden geldi. Patika üzerindeki kaya oyukta ikinci mavi çanı buldular. Üçüncü kapıya vardıklarında gökyüzünde gri bulutlar toplandı. Aydan rüzgâr şeridini kontrol etti; güvenli sınır içindeydi, fakat ekibin hızlanmak yerine yakın taş sığınağa kadar düzenli yürümesi gerektiğini söyledi.

Taş sığınakta kısa bir yağmur başladı. Çatıya vuran damlalar yüzünden üçüncü yankı duyulmuyordu. Melis kapının karşısındaki su birikintisinde mavi bir parıltı gördü; bu, üçüncü çanın yansımasıydı. Çan patikanın üstündeki alçak kaya rafında duruyordu ve Aydan onu kancalı çubukla aldı. Yağmur hafifleyince dördüncü kapıya birlikte yürüdüler. Koral iki kez çırptı; yankı önce önden, sonra soldaki geniş kemerden geldi. Son mavi çan, kemerin dibindeki kumda yarıya kadar gömülüydü.

Dört mavi çan yeniden direklerde sallanınca gözetleme kulübesinin korucusu onları uzaktan gördü ve kapıyı açtı. Aydan fidan kesesini teslim etti; Melis ile Koral ardıçları korunaklı yamaca dikmeye yardım etti. Dönüşte artık her kapının sesi ve mavi işareti yolu açıkça gösteriyordu. Melis, maceranın en cesur anının korkuluğu aşmak değil durup yeniden dinlemek olduğunu söyledi. Koral da bir işareti tek başına bulmanın yetmediğini, ekibin onu güvenle yerine koyması gerektiğini ekledi. Kanyon, dikkatli adımları ve birlikte verilen kararları uzun, neşeli yankılarla uğurladı.