Doruk'un Ters Giden Kukla Şenliği
Dokuz yaşındaki Doruk, mahalle şenliği için Kaptan Köpük adlı karton bir kukla hazırlamış. Günlerce mavi şapkasını boyamış, iplerini ölçmüş ve arkadaşlarına gösterinin kusursuz olacağını söylemiş. Sahne arkasında renkli bayraklar sallanıyor, dışarıdan çocukların heyecanlı sesleri geliyormuş. Perde açılmasına bir saat kala kuklanın kol ipi kopmuş; ardından dekor gemisinin direği devrilmiş. Doruk'un yanakları kızarmış. Kimse görmeden her şeyi kutuya kaldırmayı düşünmüş, çünkü hata yaparsa arkadaşlarının onu beceriksiz sanacağından korkmuş.
Tekerlekli sandalyesine renkli kurdeleler bağlayan arkadaşı İdil, Doruk'un sessizleştiğini fark etmiş. Doruk önce 'Bir şey yok,' demiş, sonra düğümlenmiş ipi göstermiş. İdil gülmemiş; makas, delgeç ve kâğıt raptiyeler getirmiş. İşitme cihazı kullanan Barış da dekor direğini mıknatıslı çubukla güçlendirmeyi önermiş. Doruk, sorununu söylediğinde küçülmediğini, tam tersine yardım için yer açtığını hissetmiş.
Üçü çalışırken Kaptan Köpük'ün öteki kolu da çıkmış. Bu kez Doruk derin bir nefes alıp 'Plan değişiyor,' demiş. Kuklanın iplerini tamamen sökmüşler; İdil karton kolları uzun renkli çubuklara takmış, Barış deniz seslerini küçük davuluyla üretmiş. Üç arkadaş herkesin yapabildiği işi üstlendiği küçük bir ekip planı hazırlamış. Doruk, kırık direği masalda fırtınada eğilen cesur bir ağaca dönüştürmüş. Prova kusursuz değilmiş ama her sürpriz yeni bir fikir doğuruyormuş.
Gösteri başlayınca Kaptan Köpük'ün şapkası seyircilerin önüne yuvarlanmış. Çocuklar kıkırdamış, Doruk bir an donakalmış. Sonra kuklaya, 'Kaptan, galiba şapkan senden önce limana vardı!' dedirtmiş. Seyirciler alkışlamış. İdil şapkayı tekerleğinin ucuyla sahneye itmiş, Barış davulda komik bir dalga sesi çıkarmış. Hata artık saklanacak bir leke değil, herkesin birlikte oynadığı eğlenceli bir sahneymiş.
Oyunun sonunda fırtına dekoru yine yana yatmış. Doruk seyircilere yardım edip edemeyeceklerini sormuş. Ön sıradaki çocuklar rüzgâr gibi üflemiş, büyükler elleriyle dalga hareketi yapmış. Kaptan Köpük, arkadaşlarının işaretlerini izleyerek güvenli limanı bulmuş. Perde kapanınca en büyük alkış pahalı dekorlara değil, herkesin katıldığı o beklenmedik sona gelmiş. Doruk, İdil ve Barış birbirlerine bakıp kahkahaya boğulmuş.
Ertesi gün üç arkadaş okulda 'Ters Gidenler Atölyesi' kurmuş. Atölyenin ilk kuralı, kimsenin hatasıyla alay etmemekmiş. Çocuklar kırık oyuncakları, yarım çizimleri ve unutulan replikleri getirip onlardan yeni oyunlar üretmiş. Doruk, Kaptan Köpük'ün kopmuş ipini çerçeveletmek yerine atölyenin ortak malzeme kutusuna koymuş; belki başka bir fikre yararmış. O günden sonra hata yaptığında saklanmamış. Çünkü yanlış giden bir şey, yardım istendiğinde ve birlikte düşünüldüğünde yepyeni bir başlangıca dönüşebilirmiş.