Mumi ve Ihlamur Bahçesinin Yavaşlayan Kokuları

Ay, Ihlamur Bahçesi'nin üzerine yuvarlak bir gece lambası gibi yükselirken minik fındık faresi Mumi esnedi, yine de gözlerini kapatamadı. Gün boyunca topladığı sesler sanki kulaklarında küçük boncuklar gibi yuvarlanıyordu. Ninesi, sepet yatağın yanına gelip Mumi'nin adaçayı renkli çantasını aldı. ‘Bu gece kokuların yavaşlayan yolunu izleyelim,’ dedi. Mumi lavanta moru uyku tulumuna sarındı; birlikte yaprakların altındaki dar, güvenli patikaya çıktılar. Bahçe sessizdi, yalnız çiy damlaları ay ışığında usulca parlıyordu.

İlk durakta sarı ıhlamur çiçekleri dallardan minik yıldızlar gibi sarkıyordu. Ninesi bir çiçeği koparmadan avucuyla yaklaştırdı. Mumi burnundan yavaşça nefes aldı; balı andıran ılık koku göğsüne doldu, nefesini verirken omuzları gevşedi. İkinci durakta akşam çiyi toprağı serinletmişti. Islak toprağın temiz kokusu, gündüzün sıcaklığını yumuşacık örttü. Mumi iki kokuyu çantasına koyuyormuş gibi hayal etti: ıhlamur sarı bir mendil, toprak ise kahverengi, pofuduk bir yastık oldu.

Patika lavanta çalısının yanından geçerken üçüncü koku mor çiçeklerin arasından geldi. Mumi bir nefes alıp üç yaprak sallanana kadar bekledi, sonra nefesini ağır ağır bıraktı. Biraz ileride olgun armutların tatlı kokusu dördüncü durak oldu; hiçbirini yemeden yalnız kokusuna teşekkür ettiler. Ninesi, bütün güzel şeyleri almak gerekmediğini, bazen fark edip geçmenin de yeterli olduğunu fısıldadı. Mumi'nin adımları küçüldü, kuyruğu artık aceleyle değil, uyuyan bir sarkaç gibi yavaşça sağa sola gidiyordu.

Son durakta ninesinin güneşte kurutup gece serinliğine bıraktığı temiz yün yorgan asılıydı. Beşinci koku sabun, rüzgâr ve sıcak yuva gibi geldi. Mumi yorganın kenarına yanağını değdirince kulaklarındaki hayali boncuklar da durdu. Birlikte sepet yatağa döndüler. Ninesi ıhlamur mendilini, toprak yastığını, lavanta bulutunu, armut gülümsemesini ve yün yorganı sanki görünmezmiş gibi sırayla yatağın çevresine yerleştirdi. Mumi her birini düşünürken beş sakin nefes aldı; bahçe de onunla birlikte yavaşladı.

Ninesi yorganı Mumi'nin krem renkli karnına kadar çekti. Dışarıda ıhlamur dalları bir kez hışırdadı, sonra sustu; uzaktaki gece kuşu tek, yumuşak bir ses bıraktı. Mumi, uyku hemen gelmezse telaşlanması gerekmediğini artık biliyordu. Güvenli yatağını, ninesinin yakınlığını ve bahçenin yavaşlayan kokularını sırayla hatırlayabilirdi. Bir nefeste sarı, bir nefeste mor, bir nefeste sıcak krem renk düşündü. Göz kapakları ağırlaştı, kuyruğu yorganın altına kıvrıldı. Uyku gelene dek böyle yavaşlamak da dinlenmenin en güzel, güvenli parçalarından biriydi. Ay, sepet yatağın kenarında sessizce beklerken Mumi huzurla uykuya daldı.