Duru'nun Mavi Dur Kartı: Sınırları Dinleyen Çocuk Masalı
Duru'nun sınıfı o gün karton kutulardan bir uzay istasyonu kuruyordu. Duru, yıldızlı peleriniyle keşif kaptanı olmak istemişti. Arkadaşı Koral heyecanla koşup pelerinin ucundan çekince Duru'nun omzu gerildi. “Dur, çekilmesini istemiyorum,” dedi ve bir adım geri çıktı. Koral şaşırıp elini bıraktı, ama oyun birden sessizleşti. Selma Hanım yanlarına geldi. Duru'nun sözünü dinledi, Koral'ın da kötü niyetli olmadığını; yine de iyi niyetin izin sormanın yerini tutmadığını sakinlikle anlattı. Herkesin bedeni ve rahatlığı kendine aitti.
Selma Hanım, oyun alanına avuç büyüklüğünde düz mavi bir kart getirdi. Kartı kaldıran kişi durmak, düşünmek ya da oyunu değiştirmek istiyormuş. Herkes kart görülünce ellerini indirip bir adım geride bekleyecekmiş. Koral pelerini takmak için Duru'ya sordu. Duru önce “Hayır, şu an ben kullanıyorum,” dedi; biraz sonra fikrini değiştirip “İstersen sıradaki görevde sen takabilirsin,” diye ekledi. Selma Hanım, hem hayır demenin hem de sonradan evet demenin mümkün olduğunu söyledi.
Çocuklar kuralı denemek için meteor oyunu oynadı. Yumuşak toplar yerde yuvarlanacak, kimseye atılmayacaktı. Duru bir top çok yakına gelince mavi kartı kaldırdı. Herkes durdu, topları yere bıraktı ve ondan neye ihtiyaç duyduğunu sordu. Duru daha geniş bir yol istedi. Koral karton kutuları yana çekti, bir başka çocuk yavaş yuvarlama çizgisi gösterdi. Oyun yeniden başladığında Duru rahatça gülümsedi. Kart oyunu bozmak yerine herkesin güvenle katılmasını sağlamıştı.
Sonra Koral astronot selamı için herkesin el ele tutuşmasını önerdi. Bazı çocuklar kabul etti, Duru ise el sallamayı seçti. Koral bu kez hiç alınmadı; selamın iki biçimini de oyuna ekledi. Bir çocuk önce el ele tutuşup sonra fikrini değiştirince grup hemen ellerini bıraktı. Selma Hanım, bir kez verilen iznin sonsuza dek sürmediğini, insanların oyun sırasında da karar değiştirebileceğini hatırlattı. Çocuklar birbirlerinin yüzünü, bedenini ve sözünü dikkatle dinledikçe uzay istasyonu daha neşeli oldu.
Günün sonunda Duru, Koral ve arkadaşları mavi kart için kapının yanına küçük bir cep yaptı. Kart yalnız Duru'nun değil, herkesin kullanabileceği bir araçtı. Koral pelerini sırayla taktı, sonra geri verirken Duru'ya teşekkür etti. Duru da ilk anda durduğu için kendini cesur hissettiğini söyledi. Çocuklar iyi arkadaşlığın her şeye evet demek olmadığını öğrendi; iyi arkadaşlık, dur sözünü duymak, izin sormak ve cevaba saygı göstermekti. Uzay istasyonları böylece hem hayal gücüyle hem güvenle yol aldı.