Tali ve Yün Bulutların Sessiz Merdiveni

Ceviz ağacının kovuğundaki sıcak yuvada minik fındık faresi Tali yatağına uzanmıştı. Gün boyunca topladığı fındıkları saymayı bırakmıştı, ama düşünceleri hâlâ odanın içinde zıplıyordu. Biri pencereye, biri rafa, biri yarının oyunlarına koşuyordu. Odanın köşesindeki küçük gece lambası bal rengi, sakin bir halka bırakıyordu. Tali kayısı renkli başlığını düzeltti ve perdenin arasından süzülen aya baktı. Ay ışığında beş yumuşak yün bulut, gökyüzünde sessiz bir merdiven gibi dizilmişti. Tali gözlerini kapatıp her basamakta bedeninin bir bölümünü dinlendirmeye karar verdi.

İlk bulut basamağı ayaklarının altına gelmiş gibi hayal etti. Burnundan yavaşça nefes aldı, ağzından usulca verdi. Tali nefeslerini saymak zorunda değildi; rahat olan hız ona yetiyordu. Nane yeşili çoraplarının içindeki parmaklarını bir kez kıpırdattı, sonra tamamen serbest bıraktı. İkinci bulut dizlerine ve bacaklarına yumuşaklık taşıdı. Tali yatağın onu güvenle tuttuğunu fark etti. Günün hızlı adımları sanki uzakta kalan küçük tıkırtılara dönüştü. Her nefes verişinde bulut merdiveninin kenarları biraz daha yuvarlandı, oda biraz daha sessizleşti.

Üçüncü basamak karnının önünde, ılık bir yün yastık gibi durdu. Tali elini pijamasının üstüne koydu; nefes alırken karnının nazikçe yükseldiğini, verirken indiğini hissetti. Nefesini zorlamadı, yalnız doğal hareketi izledi. Dördüncü bulut omuzlarına yaklaştı. Tali omuzlarını kulaklarına doğru küçücük kaldırdı, sonra yatağa doğru bıraktı. Çenesini gevşetti, dilini dinlendirdi. Gün içinde çözemediği bir oyunu yarına bırakmanın güvenli olduğunu düşündü; her düşünce buluta konup yavaşça uzaklaştı.

Beşinci bulut Tali'nin başının yanında sessizce açıldı. Tali kaşlarının arasını, göz kapaklarını ve yuvarlak kulaklarını gevşetti. Dışarıdaki yapraklar hafifçe hışırdıyor, duvar saatinin uzak tıkırtısı düzenli sürüyordu. Sesleri durdurmaya çalışmadı; onların merdivenin altında kalan gece sesleri olduğunu düşündü. Başlığı yana kayınca düzeltmedi; bedeni artık uykuya hazırlanıyordu. Ay, bulutların üstüne krem renkli bir ışık serdi. Tali bir nefes daha aldı ve verirken bütün merdivenin yavaşça yatağının yumuşaklığına karıştığını hayal etti.

Artık Tali'nin ayakları sıcak, karnı sakin, omuzları ağır ve yüzü yumuşacıktı. Yarınki düşünceler pencerenin dışındaki küçük bir sepette güvenle bekliyormuş gibi geldi. Yün bulutlar onu bir yere götürmemiş; yalnız kendi yatağında huzurla dinlenebileceğini hatırlatmıştı. Tali yorganını burnuna kadar çekti, aya iyi geceler diledi ve kuyruğunu rahat bir halka yaptı. Çok geçmeden nefesi yaprakların ritmine uydu. Ceviz ağacı gece boyunca onu taşıdı; dinlenmenin, yarına hazırlanmanın en nazik yolu olduğunu fısıldadı.