Neva ile Ege ve Sazlık Denizi'nin Yüzen Köprüsü

Sazlık Denizi’nde gece esen fırtına, göl köyünü gözlem adasına bağlayan yüzen köprünün parçalarını ayırmıştı. Genç iz sürücü Neva ile düğüm ustası Ege, adada kalan kuş gözlemcisi Nermin Teyze’ye güvenli geçit kurmak için sabah erkenden yola çıktı. Nermin Teyze adadan renkli mendiliyle haber veriyordu. Neva düz tabanlı küçük kayığa yazısız rota diski, kırmızı bez şeritler ve dürbün koydu. Ege yumuşak ipler, tahta kancalar ve mantar yüzdürücüler aldı. İkisi can yeleklerini takıp rüzgâr dinmeden sazlığa girmemeye karar verdi.

Rüzgâr azalınca kayığı kıyıya yakın sürdüler. Dağılan üç geniş köprü tablasından ilki çamurlu sığlığa oturmuş, ikincisi sazların arasına dönmüş, üçüncüsü küçük bir ördek ailesinin dinlenme yerine yaklaşmıştı. Neva dürbünle kuşların yönünü izledi; Ege kürek çekmeden önce suyun akışını kontrol etti. Kuşların sakinleşmesini beklemek rota planının önemli bir parçasıydı. Ördekleri ürkütmemek için uzak bir yarım daire çizdiler ve son tablayı şamandırayla işaretlediler. Önce boş sığlıktaki parçayı kurtarmayı seçtiler.

İlk tablanın altına çamur dolmuştu. Ege tahta kancayı doğrudan çekmedi; tahta çatlayabilirdi. Neva kayığın iki yanına mantar yüzdürücüler bağladı, sonra ikisi tablanın çevresindeki suyu küreklerle yavaşça hareketlendirdi. Ege her düğümü çekmeden önce iki kez kontrol etti. Çamur gevşeyince tabla hafifçe yükseldi. Yumuşak ipi iki noktadan geçirip dengeli çektiler. Parça yüzeye çıktığında üzerinde salyangoz yumurtaları gördüler. Yumurtaları gölgede ve ıslak tutarak aynı saz kümesine zarar vermeden bıraktılar.

İkinci tabla sazlara dolanmıştı. Neva koparmak yerine eğilmiş sapları tek tek serbest bıraktı; Ege kayığı sabit tuttu. Bu sırada gökyüzü yeniden koyulaştı. İkisi en yakın güvenli kum adacığına çıkıp fırtına geçene kadar bekledi. Kum adacığı sazlardan uzak, güvenli ve açık bir yerdi. Acele etmek macerayı tehlikeye çevirebilirdi. Yağmur dinince ördek ailesi açık suya geçmişti. Son tablayı da sessizce çektiler, üç parçayı kıyıdaki sağlam kazıklara aralarında eşit boşluk kalacak biçimde bağladılar.

Öğleden sonra yüzen köprü yeniden uzandı, fakat Neva ile Ege hemen geçmedi. Önce boş kum torbasını tabla tabla taşıyarak dengeyi sınadılar, sonra Nermin Teyze korkuluk iplerini dikkatle kontrol etti. Köprü güvenli çıkınca üçü birlikte köye döndü. Kırmızı bez şeritleri ve şamandırayı topladılar; sazlar dimdik, ördekler sakin kaldı. Köylüler onları karşıladığında Neva ile Ege, cesaretin fırtınaya meydan okumak olmadığını anlattı. Gerçek cesaret; koşulları okumak, gerektiğinde beklemek ve doğayı koruyan planla birlikte ilerlemekti.