Bartu'nun Karton Şehri: Birlikte Kurmanın Çocuk Masalı
Yedi yaşındaki Bartu, apartmanın ortak salonunda biriken temiz karton kutuları görünce kocaman bir şehir kurmaya karar vermiş. Mavi bantları yollar, kâğıt ruloları kuleler, şişe kapaklarını tekerlekler yapmak için ayırmış. Arkadaşları Leya ve Can gelmeden önce bütün şehrin planını tek başına çizmiş: Ortada dev bir roket garajı, çevresinde onun seçtiği evler olacakmış. Arkadaşları heyecanla kendi fikirlerini anlatınca Bartu, planda boş yer kalmadığını söylemiş.
Leya tekerlekli sandalyesindeki oyuncak tavşanın rahatça dolaşabileceği geniş bir park istemiş. Can ise kuklaların gösteri yapacağı alçak bir sahne düşünmüş. Bartu yalnız roket garajını yapmaya başlayınca herkes ayrı köşeye çekilmiş. Kutular yükselmiş ama yollar birbirine bağlanmamış; garaj kapısı açılamamış, Can'ın sahnesi duvara sıkışmış, Leya'nın parkına dar bir tünelden başka giriş kalmamış. Bartu şehrin büyük göründüğünü, fakat içinde birlikte oynanamadığını fark etmiş.
Üç arkadaş yere oturup her fikri sırayla dinlemeye karar vermiş. Konuşan kişi küçük sarı mandalı tutacak, diğerleri sözünü kesmeden bekleyecekmiş. Bartu roket garajının neden önemli olduğunu, Leya geniş ve düz yolları, Can da herkesin görebileceği sahneyi anlatmış. Sonra üç ayrı çizimi saydam kâğıtların altında üst üste getirmişler. Parkı merkeze, sahneyi parkın yanına, roket garajını geniş yolun sonuna koyarlarsa bütün fikirlerin birbirine bağlanabileceğini görmüşler.
Yapım yeniden başlamış. Bartu sağlam kutuları keserken bir yetişkinden yardım istemiş; Leya rampaların eğimini oyuncak tavşanıyla denemiş; Can kapaklardan renkli yön işaretleri yapmış. Fazla bant kullanmamak için geçmeli karton parçalar tasarlamışlar. Bir duvar devrilince suçlu aramak yerine tabanını genişletmişler. Roket garajının çatısı sahne dekoruna, sahnenin arka yüzü parkın gölge evine dönüşmüş. Her parça birden fazla işe yarayınca kutuları daha dikkatli kullandıklarını anlamışlar.
Öğleden sonra mahalledeki çocuklar Karton Şehir'e gelmiş. Küçükler geniş yollarda oyuncaklarını sürmüş, kuklalar sahnede komik bir uzay oyunu oynamış, roket garajı keşif merkezine dönüşmüş. Bir çocuk sessizce resim yapmak isteyince parkın köşesine sakin bir masa eklemişler. Bartu, iyi bir şehrin yalnız yüksek kulelerden oluşmadığını görmüş. İçinde farklı oyunlara, farklı hareket biçimlerine ve dinlenmek isteyenlere yer olduğunda şehir gerçekten herkesin oluyormuş.
Oyun bitince çocuklar sağlam kutuları sonraki gün için saklamış, küçük parçaları uygun geri dönüşüm kutusuna ayırmış. Bartu ilk çizimini duvara asmış; yanına üç arkadaşın ortak planını koymuş. İlk plan daha gösterişli, ortak plan ise çok daha canlıymış. Bartu, kendi fikrinden vazgeçmediğini; onu başkalarının fikirleriyle büyüttüğünü anlamış. O günden sonra bir şey kurmadan önce 'Kimin fikrine henüz yer açmadık?' diye sormuşlar. Karton Şehir de dinlemenin, paylaşmanın ve birlikte üretmenin en sağlam malzeme olduğunu herkese göstermiş.
