Tuna ile Maya'nın Tebeşir Ejderhası: Özür Dilemenin Gücü

Mahallenin köşesindeki park, o güneşli cumartesi öğleden sonra pırıl pırıl parlıyordu. Tuna ile en yakın arkadaşı Maya, kaldırımın geniş taşlarına bakıp neşeyle gülümsediler. 'Hadi buraya kocaman bir ejderha çizelim!' dedi Tuna, elinde rengârenk tebeşir kutusuyla. Maya sevinçle zıpladı, çünkü ikisi de bir şeyleri birlikte yapmayı çok severdi. Hemen tebeşir kutusunu ortaya koyup çizmeye koyuldular.

Önce upuzun bir kuyruk, sonra pul pul bir sırt, ardından koca bir baş belirdi taşların üzerinde. Tuna kırmızı tebeşirle alevler çizerken, Maya sarı tebeşirle kocaman gözler yaptı. İkisi de kahkahalarla gülüyor, durmadan birbirlerine tebeşir uzatıyorlardı. Ejderha yavaş yavaş canlanıyordu; sanki birazdan kanat çırpıp gökyüzüne uçacak gibiydi. 'Bu, şimdiye kadarki en güzel ejderhamız!' dedi Maya mutlulukla.

Sıra kanatlara gelince küçük bir tartışma başladı. Tuna, 'Kanatlar yeşil olmalı!' derken, Maya, 'Hayır, mor daha güzel olur!' diye diretti. İkisi de fikrinden bir türlü vazgeçmek istemiyordu. Tuna inatla yeşil tebeşiri kaptı ve Maya'nın çizdiği mor çizgilerin üzerini karaladı. Maya'nın gözleri dolu dolu oldu; hiçbir şey söylemeden kalkıp uzaktaki banka gitti ve sırtını döndü. Tuna ise kollarını kavuşturdu; 'Özür dilemeyeceğim, haklı olan benim,' diye düşündü.

Tuna ejderhayı tek başına bitirmeye çalıştı ama nedense hiç eğlenceli değildi. Ne birlikte gülecek biri vardı, ne de ona tebeşir uzatan bir arkadaş. Ejderhanın yarım kalan kanadı sanki ona bakıp üzülüyordu. Tuna, Maya'nın neşeli kahkahasını özledi ve boğazına küçük bir düğüm oturdu. 'Aslında kızgınlığımız çok küçük bir şey içindi,' diye geçirdi içinden. Gururu birden o kadar da önemli gelmedi ona.

Derin bir nefes aldı ve yavaşça Maya'nın yanına yürüdü. 'Özür dilerim Maya,' dedi usulca. 'Senin çizgilerini bozmamalıydım. Sensiz hiç eğlenceli olmuyor.' Maya döndü, gözlerindeki bulut dağıldı ve tatlı tatlı gülümsedi. 'Ben de sana kızdığım için üzgünüm,' dedi ve birbirlerine sıkıca sarıldılar. Sonra harika bir fikir buldular: kanatların bir yanını yeşil, bir yanını mor yaptılar. Ejderha böylece iki kat daha rengârenk ve güzel oldu.

Güneş yavaşça alçalırken iki arkadaş, tebeşirli parmaklarıyla el ele tutuşup ejderhalarına baktılar ve kıkır kıkır güldüler. Sevgili çocuklar, bazen arkadaşımızla küçük bir şey yüzünden tartışabiliriz; bu çok normaldir. Önemli olan, gururumuza yenilmeden 'özür dilerim' diyebilmektir. Çünkü bu iki küçük kelime, kırılan bir dostluğu bir tebeşir çizgisinden bile daha kolay onarır. Unutmayın: özür dilemek bizi küçültmez, tam tersine kalbimizi büyütür.